در اوایل ایام شباب ترکیب جوش و خروشِ شهوت و تمایل به رابطه عاطفی و همنشینی با چند نفر از خوب رویان جهان به تناقضی دچارم کرده بود سخت و مداوم. اینکه بالاخره کدام را برای اقدام مقتضی انتخاب کنم. و البته به سبب دوستی خوب رویان با هم گمان می کردم انتخاب یکی به معنی از دست رفتن سایر آپشن هاست. همزمان با تجربه این تعارض گرایش-گرایش سوالی هم در سرم دور می زند: پاسخ یک روانشناس یا روانپزشک زبده به مطرح کردن این مسئله چیست؟

پاسخ سرراست و قطعی و همگانی به مسائل انسانی نادر است ولی سوادم قد نمی داد و در این فکر بودم لابد اگر آدم کاربلد پیدا کنم در حکم پیرمغانی است که "به تائید نظر حل معما می کرد."

چند سال بعد در حال تورق کتاب Handbook of Clinical Sexualities به مطلبی رسیدم به قلم کندس رایزن (Candace Risen) استاد مددکاری با سه دهه تجربه در زمینه گوش سپردن به مسائل جنسی و عشقی و عاطفی. نوشته بود همیشه متعجب است از دیدن همسرانی که همزمان درگیر رابطه زناشویی و رابطه ای خارج از ازدواج هستند اما در حالی به سراغ مشاور و مددکار و روانشناس می روند که نه می خواهند زندگی خانوادگی شان تغییری کند و نه رابطه خارج از ازدواج را از دست بدهند و نه از خیانت عذاب بکشند. و در وانفسای تمنای توامان خر و خرما انتظار دارند مشاور در حکم جادوگری عمل کند که همه چیز را به طرفة العینی حل کند.

طی سالهای بعد تصویرم از روانشناس-جادوگر دستخوش تغییر شد. پرونده آن تناقضات هم بایگانی شد گرچه همیشه دو راهی های جدیدی سر راه آدم سبز می شود. در این جدال های بی پایان ولی یک چیز خوب دستگیرم شد: "پس به هر میلی که دل خواهی سپرد / از تو چیزی در نهان خواهند برد"