برای پذیرش در دوره های تحصیلات تکمیلی روانشناسی و رشته های مرتبط مثل علوم اعصاب شناختی در دانشگاه های انگلیسی زبان باید سند محکمه پسندی داشته باشید از توانایی ارتباط برقرار کردن به زبان انگلیسی. چنین سندی معمولا شرکت در یکی از آزمون های استاندارد بین المللی است گرچه استثناهایی وجود دارد. استثناهایی از قبیل زندگی و تحصیل در کشورهایی مثل مالزی و هندوستان و نمرات دانشگاه و مدارس در همان بلاد. قاعده کلی تر ولی همان آزمون های بین المللی زبان انگلیسی است.
اینکه کدام یک از این آزمون ها را انتخاب کنید، کدام مدل کدام آزمون را شرکت کنید و به چه حد نصابی نیاز داشته باشید و در کدام بخش های آزمون چه حداقل نمره ای قابل قبول است، به کشور هدف،دانشگاه مورد نظر، مقطع تحصیلی، نیاز به منابع مالی دانشگاه مثل بورسیه و دستیاری تدریس، رشته ای که قصد ادامه تحصیل در آن دارید و امکان اشتغال بیرون از دانشگاه بستگی دارد.
بسیاری از دانشگاه ها در هرجای دنیا همه مدارک معتبر را قبول دارند چه آیلتس، چه تافل و چه اف سی ای. ولی عشوه و ادای برخی دانشگاه ها بیشتر است.
اغلب دانشگاه های آمریکا به تافل روی خوش تری نشان می دهند و در استرالیا برخی فقط آیلتس را قبول دارند. در دانشگاه هایی حد نصاب قابل قبول برای همه رشته ها یکسان است و در برخی دیگر روانشناسی جز رشته هایی است که حد نصاب بالاتری می طلبد. معمولا حد نصاب هم برای نمره کلی وجود دارد و هم برای ریز نمرات در بخش های مختلف مثل نوشتن یا به قول خودشان writing. اگر یکی از منابع تامین مالی تان دستیار تدریس شدن باشد شاید حداقل نمره لازم بالاتر برود. قاعده کلی این است: هر چی بیشتر، بهتر. بعضی از دانشگاه ها به دانشجو حال می دهند و اگر حداقل نمرات لازم زبان را نداشته باشید ولی پذیرش شده باشید وادارتان می کنند دوره های زبان را در دانشگاه خودشان بگذرانید.
دانشگاه هاروارد، حداقل نمره 80 را برای تافل آی بی تی در نظر گرفته و هیچ نمره ای جز تافل آی بی تی را به عنوان اثبات تسلط بر زبان انگلیسی نمی پذیرد حتی تافل کاغذی. جز این، اگر نمره بخش speaking بین 23 تا 27 باشد باید در مصاحبه زبان خودشان هم شرکت کنید و اگر نظرمثبت شان جلب نشد یا نمره این بخش کمتر از 23 بود باید در دوره های آموزش زبان خودشان شرکت کنید.
دانشگاه استنفورد (جایگاه سابق بندورا و فیلیپ زیمباردو) توصیه می کند اگر آیلتس دارید برای اثبات توانایی خود ثبت کنید ولی فقط تافل قابل قبول است.
دانشگاه هاوایی هم تافل می پذیرد هم آیلتس. برای اینکه بتوانید علاوه بر تحصیل، تدریس هم کنید باید نمره تافلتان حداقل 600 در آزمون کاغذی و 100 در آزمون اینترنتی باشد. حداقل لازم برای آیلتس 5 است ولی برای تدریس به حداقل 7 نیاز دارید.
دانشگاه آیوا گرچه هر دو مدرک آیلتس و تافل را قبول دارد ولی اگر فقط نمره آیلتس را ثبت کنید باید در دانشگاه تن به مصاحبه بدهید.
دانشگاه کوئینزلند به طور کلی هم آیلتس را قبول دارد و هم تافل را ولی برای رشته هایی که آیلتس 7 یا بیشتر می خواهند تافل قابل قبول نیست. و روانشناسی هم جز همین دست رشته هاست. (چه با کلاس)
دانشگاه استرالیای جنوبی رشته ها را به دو دسته تقسیم کرده: آنها که rich-language هستند و آنها که نیستند. دسته اول آیلتس 7 و دسته دوم 6.5 نیاز دارند. و روانشناسی در دسته اول قرار می گیرد.
در دانشگاه اتاوا، هم آیلتس بازی است و هم تافل و در هر دو حالت بسته به نمره کسب شده شاید مجبور باشید دوره های فشرده زبان بگذرانید.
خلاصه اینکه کشور و دانشگاه و مقطع تحصیلی و غیره بر نوع و مدل آزمونی که برای زبان انگلیسی می دهید و حداقل نمرات لازم اهمیت دارد. برخی فقط برای نمره کل، بعضی برای نمره کل و یک ریز نمره (مثلا speaking) و بعضی دیگر برای نمره کل و هر چهار ریز نمره حداقل تعیین کرده اند. برخی علاوه بر آیلتس و تافل نمرات دیگری را هم قبول می کنند و بعضی نه. اگر زمان، حوصله، پول برای شرکت و ارسال نمرات هر دو آزمون آیلتس و تافل را ندارید باید یکی را انتخاب کنید. اول مقطع و دانشگاه هاو کشورها را مشخص کنید یا دست کم تصمیمی ابتدایی بگیرید و کمی جستجو کنید، بعد دنبال نوع و مدل آزمون بروید. Good luck