نشست علمی

Evolution of Cognition

حسین استکی

یکشنبه دو تیر 1392 ساعت 15:30-17

پژوهشگاه دانش های بنیادی

اولین کنفرانس بین المللی پردازش خط و زبان فارسی

۱۵ و ۱۶ شهریور ۱۳۹۲- سمنان

http://icplp2012.semnan.ac.ir/indexF.php

نشست علمی

context dependency of feedback control policy:
Switching between different reflexive gains during preparatory period
 

 محمدعلی احمدی پژوه، دانشگاه امیرکبیر

يکشنبه بيست وششم خــرداد ماه نودو دو ساعت پانزده و سی الی هفده

پژوهشگاه دانش های بنیادی

ورود برای عموم آزاد و رایگان است

فراخوان شرکت در پژوهش

دانشجوی روانشناسی: مهدی بختیار، از دانشجویان دانشگاه هنگ کنگ در حال انجام پژوهشی در مورد هنجارسازی واژه های فارسی است. در صورتی که تمایل دارید در این تحقیق شرکت کنید، پس از مطالعه متن زیر به سراغ لینک بروید.

--

با سلام و احترام 

در پژوهشی که پیش روست ما بدنبال هنجارسازی کلمات فارسی بر اساس برخی متغیرهای مهم روان-زبانشناختی هستیم. این پژوهش به ما کمک می کنند تا بتوانیم در آینده به انجام تحقیقات گسترده و دقیق‌تر در در زمینه پردازش زبان در افراد طبیعی فارسی زبان و افراد دارای اختلالات و مشکلات زبانی بپردازیم. متاسفانه برخلاف بسیاری از زبانهای دنیا که از چندین دهه پیش به انجام این کار پرداخته اند، دسترسی به چنین داده‌هایی در زبان فارسی همچنان با محدودیت مواجه است. لطفا به یاد داشته باشید که این کار تلاشی است در جهت آغاز هنجارسازی کلمات در سطحی نسبتا گسترده در زبان فارسی و بالتبع مشارکت شما در عملی شدن آن امری است که از اهمیت بسیاری بالایی برخوردار است. 

 فرایند پژوهش

 در این پژوهش از شما خواسته می‌شود تا  حدود ۸۹۰ کلمه‌ی تک هجایی فارسی را بر اساس ۳ متغیر   «سن یادگیری، میزان آشنایی و تصویرسازی ذهنی» با استفاده از یک معیار ۷ رقمی نمره دهی نمایید. این کلمات به صورت مجزا در ۹ فرم   وارد شده‌اند و از طریق لینکی که برای شما فرستاده می شود قابل دسترسی می‌باشند. پر کردن هر فرم حداکثر حدود ۳۰ دقیقه وقت می‌طلبد.زمانی که فرم اول پایان پذیرفت، فرم دوم از طریق آدرس ایمیلی که در فرم اول ارایه نمودید برای شما فرستاده می‌شود و به همین ترتیب تا فرم  ۹ که فرم پایانی می‌باشد. از آنجا که مدت زمان کمی در اختیار دارم بسیار ممنون می شوم که هر فرم را حداکثر ظرف مدت یک روز پر نمایید.

 خواهش من این است که در صورت تمایل به همکاری لطفا همه فرم ها را تا انتها پر کنید تا داده‌های شما قابل استفاده باشد.

شرایط شرکت شما در این مطالعه آن است که زبان مادری شما فارسی باشد و سن شما بین ۱۸ تا ۲۹ سال باشد. 
    

 چنانچه در مورد این پژوهش و یا شرایط شرکت خود در آن سوال دارید و یا دچار ابهام هستید لطفا با ایمیل اینجانب (مهدی بختیار)  [e-mail]  تماس بگیرید.

 با تشکر مجدد از همکاری که در جهت پیشبرد این پژوهش بنیادی در زبان فارسی انجام می‌دهید. 

لطفا در صورت تمایل به همکاری برای پر کردن فرم شماره ۱ از لینک زیر استفاده کنید.

http://form.jotform.me/form/31302636147447?

PTSD در امپراتوری عثمانی

برنامه خراب کردن پارکی در میدان تقسیم استانبول و ساختن بنایی به سبک ساختمان های نظامی عثمانی موجب اعتراضات گسترده ای در ترکیه شده که از 28 می 2013 شروع شده است و کماکان ادامه دارد. راهپیمایی چند نفره هواداران محیط زیست اینک به راهپیمایی های چند صد هزار نفره و اعتراض به خراب کردن پارک به اعتراض به سیاست های حزب اسلام گرای عدالت و توسعه تبدیل شده. از جمله واکنش ها به سیاست های دولت ترکیه و اعمال توام با خشونت پلیس این کشور در جریان اعتراضات، یکی هم بیانیه انجمن روانپزشکی ترکیه است که نسخه ترجمه و تائید شده آن توسط انجمن اروپایی مطالعات استرس پس از سانحه منتشر شده است.

بیانیه با انتقاد از "دخالت دولت در حریم خصوصی افراد" و "تلاش برای تغییر سبک زندگی مردم" آغاز می شود. زمین گذاشتن سلاح را اولین گام برای دستیابی به صلح می داند و یادآور می شود "باید یاد بگیریم چطور با تاریخ خود کنار آمده و حافظه اجتماعی مشترکی بسازیم." سیاست های دولت در محدود کردن خرید و فروش الکل را نقابی می داند برای محافظه کاری ای که پشت اظهاراتی مثل "ارتقای سلامت روان جامعه" پنهان شده است. و با اشاره به اینکه "همجنس گرایی بیش از40 سال است که از فهرست اختلالات روانی حذف شده" به انکار وجود افراد همجنس گرا توسط دولت مردان و تبعیض های اجتماعی علیه آنان اشاره می کند. این بیانیه همچنین با محدود دانستن توان درمانگران در درمان اختلال استرس پس از سانحه یادآوری می کند خشونت جز جراحت فیزیکی پیامدهایی دارد که ممکن است تا زمان مرگ همراه فرد باشد.

 

 This is the approved translation of the original press release (2nd June 2013) by the Psychiatric Association of Turkey

A HUMANITARIAN CALL TO THE GOVERNMENT OF TURKEY

PRESS RELEASE

June 2, 2013

A very extra-ordinary social movement started in Istanbul 6 days ago and spread across Turkey and other major cities of the World. At the core of the reaction was the Turkish government’s decision to demolish the historical Taksim Gezi Park in the center of Istanbul for the re-development of the area by building a commercial building in the form of an old Ottoman military building. Besides the environmental concerns, the movement evolved into a public response to the government’s excessive and recently increasing intervention in people’s lives; its attempts to regulate the society’s way of living; its ambitious economic agenda which envisages the destruction of many natural assets of Turkey with little public discussion, from trees and hills to wildlife, for the sake of commoditization and foreign direct investment; and ruthless persecution of its own people who legitimately exercise their constitutional rights of peaceful assembly and free speech across all Turkey, with all means necessary, using weapons, aerial vehicles, panzers, tear-gas and other forms of little known chemical substances, and of course pressurized water

In democracies, governments have to take into account the interests of all its people, not only those who have voted for them. Governments cannot demand the public to obey them. On the contrary, governments are liable to encourage the public for the democratic expression of their demands

As the Psychiatric Association of Turkey, we have tried to follow all the unfortunate events which have occurred in Turkey in the last few years

We were in Bilge Village. We were in Uludere. We were in Reyhanlı. We have tried to dress the wounds of and be the voice for all trauma victims and survivors

We have tried to tell about the wounds inflicted upon human psyche by brutal and unchecked neoliberal policies. We have tried to demonstrate that depression has become a disease spreading among all people in Turkey, and show the relationship between depression and the living, working and housing conditions of people. We have shared the bereavement of people whose water resources and villages have been destroyed. We have tried to illuminate the undesired consequences of the poor getting poorer, while the rich getting richer as well as of social exclusion and discrimination

We have stood against the tightening regulations concerning women’s decisions about their own body forcing the rape victims to carry the fetuses conceived from rape, and politician’s public suggestions on the number of children a woman will give birth to. As the psychotherapy can be a cure only into a limited extent in such conditions, we have advocated that the reason behind female homicides on the streets of this country is not the mental disorders of people, and the solution is not psychotherapy but the true establishment of equality of women and men, which can only be achieved through educating women, creating sustainable job opportunities, developing women’s social status and ensuring that women can make their decisions about their own lives

We have raised our voice against the transformation of the health system in Turkey, which has turned the “patients” into “customers”, who can receive as much health service as their money can buy

We have said that silencing the weapons is the first but not the only step required for building the peace; that we need to learn how to confront and come to terms with our history and work hard to create a common social memory. We have tried to stand against civil armament

We have said that nowhere around the world is the consumption of alcoholic drinks in social lives considered a mental illness or an addiction for centuries. We have stated that considering the rate of real alcohol addiction in Turkey the regulations for the prevention of alcohol were disproportional; which only proved to be another example of “disproportionate force” exercised by the government. We have also revealed that the prohibition on buying alcohol in the wilderness areas, stream-sides, picnics and seaside, traditional public spaces in Turkish culture, has nothing to do with the development of disorders, and is the result of disguising conservatism under the pretense of the so-called protection of society’s mental health

We have underlined, again and again, the fact that homosexuality that has existed in all geographies through the human history is neither a mental disorder nor abnormal. Against the voices raising from the parliament denying the existence of homosexual people and considering homosexuality as an illness, we have made scientific statements explaining that for 40 years homosexuality has been accepted as a healthy state just like heterosexuality by the international and national medical associations. We have emphasized that what causes mental disorders in homosexuals, bisexuals and transsexuals is the discrimination against them, and governments are responsible for making legal arrangements to reduce this discrimination. As in the issue of the consumption of alcoholic drinks, we do condemn the imposition of conservative mentality ignoring homosexuals and depriving them of their basic human rights to choose their sexual orientations and freely express such orientations, as such mentality is being promoted by pseudo-scientific, untrue and outdated scientific statements

As the psychiatrists of Turkey, we have, up until today, made every effort to heal all the mental wounds we mentioned above. But today we warn the government. Just like the incurable wounds inflicted upon the mental health of a child as a result of the physical violence of his/her most loved mother or father, the wounds of this war declared by the government and governors against their own people cannot be healed. Today, the tear gas and other unknown chemicals that cause people to be blind, have a heart attack or die, and pressurized water that breaks human bodies into pieces do not only hurt bodies; the associated mental scars shall persist to affect us even long after the body is healed, sometimes till the day we die. As psychiatrists, we cannot be able to heal these wounds

JUST AS WE, PSYCHIATRISTS, DO, GOVERNMENTS SHOULD LISTEN TO THE DEMANDS AND TRY TO UNDERSTAND THE PROBLEMS OF THEIR PEOPLE TO WHOM THEY HAVE PROMISED EQUAL TREATMENT

GOVERNMENTS CANNOT SUPPRESS THE OBJECTIONS AGAINST THEM USING TEAR GAS AND PRESSURIZED WATER OR DEADLY ATTACK THEIR OWN PEOPLE

PSYCHIATRIC ASSOCIATION OF TURKEY

تغییرات مجلس ایران در بودجه پژوهشی؛ درست کردن ابرو یا کور کردن چشم

لایحه بودجه سال۹۲ ایران نشان می‌دهد که سهم اختصاص‌یافته به بخش پژوهش در لایحه بودجه رقمی حدود سه‌هزار میلیارد تومان، یعنی تقریبا برابر با حجم اعتبارات سال گذشته است.

حجم اعتبارات برنامه‌ای تحقیق و توسعه در لایحه بودجه سال۱۳۹۲ نسبت به قانون بودجه سال۹۱ کمتر از دو درصد افزایش داشته، درحالی‌که میانگین رشد سالانه اعتبارات پژوهشی در سالهای پیش از این، بسیار بیشتر از این رقم بوده است.

مجلس ایران در بررسی لایحه بودجه به این نتیجه رسید که باید تغییراتی را در وضعیت اعتبارات، منابع آنها و چگونگی تخصیص در بودجه ۹۲ اعمال کند. این تغییرات چیست و چه تاثیری بر روی پژوهش دارد؟

بودجه پژوهشی امسال ایران

به دلیل ماهیت طرح‌های پژوهشی، این طرح‌ها اغلب، برای به ثمر نشستن، پول و زمان زیادی را طلب می‌کنند و به همین دلیل تامین نیازهای مالی آنها با پیچیدگی‌های زیادی همراه است. این پیچیدگی از طولانی بودن دوره برگشت سرمایه و تاثیر نتایج حاصل از پژوهش بر حوزه‌ای که در آن کار پژوهشی می‌شود، ناشی می شود.

در همه کشورها تامین منابع مالی برای حوزه پژوهش به خصوص طرح‌های دیر بازده کاری سخت است، به همین دلیل نقش دولت‌ها در تامین و مدیریت منابع مالی برای پژوهش بسیار مهم و کلیدی است. ایران نیز از این امر مستثنا نیست و به همین دلیل است که دولت در هر سال بر اساس برنامه ریزی‌های کلان کشور بودجه‌ای را برای پژوهش در لایحه بودجه پیش‌بینی می‌کند.

قسمت اصلی بودجه پژوهشی کشور از دو منبع کلی تامین می‌شود؛ بودجه‌ای که دولت به طور مستقیم برای مراکز تحقیقاتی یا پروژه‌های بزرگ پژوهشی از منابع درآمدی کشور در نظر می‌گیرد و بودجه‌ای که از قسمتی از درآمد سازمان‌ها و شرکت‌های اجرایی و دولتی تامین می‌شود.

مجموع کل بودجه پژوهشی کشور برابر است با درصدی از تولید ناخالص ملی که در اسناد توسعه کشور آمده است. برای مثال طبق سند برنامه پنجم توسعه کشور مجموع اعتبارات پژوهشی کشور در سال ۱۳۹۵ باید به سه درصد تولید ناخالص ملی برسد. بر طبق همین سند این بهایی است که ایران برای دستیابی به جایگاه اول علمی وفناوری در منطقه، باید بپردازد.

ولی بر اساس لایحه بودجه سال ۹۲ نشان می‌دهد سهم اختصاص یافته به بخش پژوهش در لایحه بودجه رقمی حدود سه هزار میلیارد تومان یعنی تقریبا برابر با حجم اعتبارات سال گذشته است که با ادامه این روند تحقق اهداف علمی پژوهشی برنامه پنجم با موانعی سخت مواجه خواهد شد. با توجه به نرخ متوسط رشد اعتبارات پژوهشی در سال‌های گذشته، این رقم برای امسال باید در حدود چهار هزار میلیارد تومان می رسید.

البته این ارقام اعتبار تخصیص یافته به پژوهش هستند و نه هزینه‌ای که صرف پژوهش شده‌است یا خواهد شد. برای مثال با وجود اینکه بودجه پژوهشی سال گذشته حدود ۳ هزار میلیارد تومان بود اما گزارش شده است که فقط بین ۱۵ تا ۳۵ درصد آن هزینه شده است.

کارشناسان معتقدند این مسئله بطور کلی به عدم توان دولت در تامین منابع مالی، عدم توان پژوهشگران و مدیران پژوهشی در جذب بودجه به دلیل پیچدگی‌های کار یا سو مدیریت، و در نهایت به چندگانگی مراکز تصمیم گیری و بورکراسی حاکم بر آنها مرتبط است.

فارغ از بحث هزینه شدن یا نشدن بودجه، با نگاهی به لایحه ارسالی دولت به مجلس در مورد اعتبارات پژوهشی می‌بینیم که نرخ رشد اعتبارات برنامه‌ ای تحقیق و توسعه در لایحه بودجه سال ۱۳۹۲ بسیار کمتر از میانگین رشد در سال های اخیر است و بعد از قانون بودجه سال ۱۳۸۷ که اعتبارات تحقیق و توسعه در آن کاهش داشته است، لایحه بودجه سال جاری کمترین افزایش را در بودجه‌های تحقیقاتی دولتی پیش بینی کرده است.

این روند، در کنار افزایش سریع نرخ تورم و سایر عواملی که باعث افزایش هزینه‌های تحقیقات شده‌اند، باعث خواهد شد که نه تنها بخش پژوهش و فناوری مطابق اهداف کشور رشد نیابد، بلکه در عمل ضعیف‌تر از گذشته نیز بشود. بر اساس آمارهای موجود این اعتبارات به طور متوسط در هر سال در حدود بیست و شش درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. در حالی که این افزایش در لایحه بودجه سال ۱۳۹۲، کمتر از دو درصد بوده است.

مشاطه‌گری مجلس

در ظاهر مجلس شورای اسلامی در سه محور اقدام به تغییر لایحه بودجه در بخش اعتبارات پژوهشی کرده‌است؛ افزایش مقدار اعتبارات با تغییر در سهم تامین اعتبارات پژوهشی در سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی و همچنین مازاد درآمد ارزی، تغییر نهادهای مدیریتی تخصیص دهنده اعتبارات، و محل‌ها و نوع هزینه کرد اعتبارات. به نظر برخی از کارشناسان، این تغییرات به هر دلیلی که بوده، بسیار اساسی و تاثیرگذاراند.

طبق لایحه بودجه، شرکت‌های دولتی موظف بودند که نیم تا ۳ درصد از بودجه شان را به استثنای هزینه های مستقیم تولید به امور پژوهشی و توسعه علم و فناوری اختصاص دهند. در کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس این مقدار را به یک تا ۳ درصد افزایش داده‌اند و به جای "کلیه شرکت های دولتی"، "کلیه دستگاه‌های اجرایی" را مکلف به اجرای آن کرده‌اند.

مجلس با این کار امیدوار است که حدود ۶۰۰ میلیارد تومان اعتبار دیگر به بودجه پژوهشی کشور افزوده شود. کارشناسان معتقدند که تغییر عبارت شرکت دولتی به دستگاه اجرایی ماهیت درآمد زایی شرکت‌ها و مقدار آن را تغییر نخواهد داد. اگر چه هدف مجلس افزایش تعداد منابع مالی بالقوه بوده است ولی این افزایش الزاما به معنای آن نیست که این منابع جدید قادر به پرداخت پولی هم باشند. افزایش نیم درصدی حداقل بودجه هم با توجه به مشکلات بسیار جدی شرکت‌ها در تامین منابع مالی برای حفظ حیات در عمل غیر قابل دسترس است.

علاوه بر این بر اساس گزارش‌های سالیانه معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، در عمل حدود نیمی از این رقم صرف پژوهش می‌شود. البته شاید بتوان شرکت‌های وابسته به وزارت نفت را از این قائده مستثنا کرد که آن هم با توجه به تحریم‌ها و مشکلات ناشی از آن چندان خوشبینانه نیست.

مجلس همچنین معادل ده هزار میلیارد ریال ارز از محل مازاد درآمد ارزی برای چهل طرح کلان پژوهشی و تامین منابع مختلف علمی و تامین تجهیزات آزمایشگاهی در نظر گرفته است. فارغ از خوشبینی مجلس در تحقق مازاد درآمد نفتی، نرخ برابری ریال در برابر دلار آمریکا نیز در این برآورد بیست هزارریال در نظر گرفته شده است که تامین آن را با سوال جدی روبرو می‌کند.

اقدام دیگر مجلس، تغییر مدیریت بخشی از اعتبارات پژوهشی و خارج کردن آن از دست دولت است به طوری که بودجه پژوهشی اختصاص یافته به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری در کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس به شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (عتف) منتقل شد.

در لایحه بودجه اعتباری بالغ بر ۱۰۰ میلیارد تومان به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری جهت فعالیت های پژوهشی و فناوری اختصاص داده‌ شده است ولی از نظر مجلس، فعالیت‌های پژوهشی ربطی به این معاونت ندارد و این وظیفه بر عهده شورای عالی عتف است. این در حالی است که پروژه‌های علمی کلان ملی به طور مستقیم زیر نظر این معاونت اجرا می‌شود. این مدیریت مستقیم موجب شده‌است که این پروژه‌ها با دورماندن از سیستم پیچیده بروکراسی ایران سریعتر پیشرفت کنند. حال باید دید که محروم کردن این پروژه‌ها از دسترسی مستقیم به منابع مالی چه نتایجی به بار خواهد آورد.

اقدام دیگر مجلس که تعجب ناظران را برانگیخته است، تغییر محل هزینه کرد اعتبارات است. ظاهرا مجلس برای رعایت توازن در اختصاص بودجه به نهادهای فعال در علم و فناوری اقدام به تغییر سهم حوزه‌ها از بودجه کرده‌است. در بودجه سال ۹۲ به بخش فناوری نانو و فضایی توجه ویژه‌ای شده بود که به نظر می‌رسد مجلس با آن چندان موافق نبوده است.

کارشناسان معتقدند اگر نمایندگان مجلس، اطلاعات دقیقی از وضعیت این حوزه‌ها در کشور دارند که هیچ، وگرنه با کدام پیش فرض چنین تغییری را اعمال کرده‌اند. تغییری که ممکن است مشکلات جدی در راه توسعه این علوم ایجاد کند.

نوشته ابراهیم خندان

پسادکتری علوم شناختی

پژوهشکده علوم شناختی از دانش آموختگان سطح دکتری تخصصی در رشته های زیرمجموعه علوم شناختی از دانشگاههای معتبر خارجی برای گذراندن دوره یکساله پسادکتری و انجام پژوهش و تدریس در حوزه های مرتبط با علوم و فناوریهای شناختی دعوت به عمل می آورد . حقوق پذیرفته شدگان در مدت دوره یکساله معادل حقوق استادیار پایه یک پرداخت خواهد شد.

 متقاضیان می توانند فرم درخواست را تکمیل و همراه با مدارک زیر از رایانامه [e-mail]  به پژوهشکده علوم شناختی ارسال کنند.   

مدارک مورد نیاز:

-         شرح حال و گزارش فعالیتهای علمی- اجتماعی متقاضی ( سی وی )

-         ارائه طرح پژوهشی درباره موضوع مورد علاقه فرد (حداکثر 4 صفحه)

-         شرکت در مصاحبه به صورت حضوری یا برخط   (Online  )

پاسخ متقاضی پس از بررسی سوابق علمی و طرح پژوهشی او در گروههای آموزشی پژوهشکده، اعلام خواهد شد.

برای دریافت فرم دوره به سایت پژوهشکده علوم شناختی مراجعه کنید.

نشست علمی

Laminar and cell differences in spike field coherence for low and gamma frequencies in awake primary visual cortex

رضا لشگری (دانشجوی دانشگاه دولتی نیویورک)

یکشنبه ۵ خرداد ساعت پانزده و سی تا هفده

پژوهشگاه دانش های بنیادی

ورود برای عموم آزاد و رایگان است

که بلاهای وصال تو کم از هجران نیست

از بلایای طبیعی تسهیل ارتباطات در دنیای امروز یکی هم این است که آدم می فهمد کشورش چقدرعقب است. و دانشجوی روانشناسی که وضعیت دانشکده های ایرانی را با همتایان خارجی مقایسه می کند حال عباس میرزا را پیدا می کند پس از شکست های پی در پی از قوای روس. و شاید دوست دارد سوالاتی بپرسد شبیه سوالات او از موسیو ژوبر فرانسوی در باب عقب ماندگی این بلاد.

با تحرکاتی مثل تصویب سند راهبردی علوم و فناوری های شناختی و آغاز به کار یک ستاد و یک انجمن با همین نام و گسترش دوره های تحصیلات تکمیلی علوم شناختی با گرایش های مختلف مدلسازی و روانشناسی شناختی و فلسفه ذهن و علوم اعصاب در دانشگاه های مختلف می شد امیدوار بود فضای تحقیقاتی که دور و بر مغز و رفتار انسان است به نمونه های مدرن شبیه تر شود؛ و از حال و هوای پژوهش هایی بی کیفیت، فقط متکی بر پرسشنامه و بدون در نظر گرفتن ادبیات پژوهش و خلاهای موجود علمی کمی دور شود. خصوصا ماهیت بین رشته ای علوم شناختی می توانست زمینه مساعدی باشد برای شکل گیری تیم های پژوهشی حول موضوعات یا روش هایی خاص. 

نکته امیدوار کننده جایی بود که افتتاح رسمی آزمایشگاه عصب شناختی دانشگاه شهید بهشتی ماه ها پیش از شروع دوره های دکتری روانشناسی شناختی در این دانشگاه بود و به آدم این امید را می داد کسانی هستند که فهمیده اند دانشجو فقط نیازمند صندلی و خوابگاه نیست و امکانات پژوهشی مقدم بر پذیرش دانشجو و شروع دوره های جدید است.

اما ظاهرا رویکرد همه دانشگاه ها اینطور نیست. بعد از پژوهشکده علوم شناختی، دانشگاه فردوسی مشهد از یکی دو سال پیش و دانشگاه شهید مدنی آذربایجان از امسال شروع به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد علوم شناختی کرده اند و حتما دانشگاه های دیگر هم دست به کار خواهند شد. اما در مورد گسترش این دوره ها ظاهرا چند نکته اساسی از قلم افتاده.

اول اینکه روانشناسی به طور کلی، و علوم شناختی به طور اخص حوزه هایی هستند میان رشته ای. تجسم ماهیت میان رشته ای روانشناسی را می توان در دانشگاه هایی دید که دانشجویان و اساتیدی از رشته های مختلف مثل کامپیوتر، نوروفارماکولوژی، فیزیولوژی، مردم شناسی و غیره در قالب رشته روانشناسی دور هم جمع می شوند. مدارک و برنامه های درسی ویژه ای هم هست که عملا روانشناسی را با رشته های دیگر ترکیب می کنند مثل لیسانس روانشناسی و زبان شناسی در دانشگاه آکسفورد یا ارشد و دکتری روانشناسی و سیاست گذاری عمومی در دانشگاه جورج تاون.

از رشته تحصیلی دانشجو و استاد مهمتر البته تفکر بین رشته ای است. در دانشکده های روانشناسی ایران اکثریت اساتید نه فقط تحصیلاتی منحصرا در حیطه روانشناسی دارند، هیچ کار پژوهشی یا علاقه ای به مدلسازی، رویکردهای محاسباتی یا آزمایشات حیوانی ندارند. ادامه همین رویکرد در رشته های جدید التاسیس علوم شناختی ادامه تفکرات کهنه در لباسی جدید است نه بیشتر.

دومین مسئله تکیه شدید علوم شناختی بر روش های آزمایشی است. حتی اگر دانشگاهی بنا را بر تمرکز بر روانشناسی شناختی بگذارد، بدون دم و دستگاه هایی مثل ای آر پی، تی دی سی اس، تی ام اس یا آی ترکینگ و نرم افزارهایی مثل ای پرایم یا کن تب صحبت از آموزش و پژوهش در حیطه های شناختی دشوار است. بدون تجهیزات و متکی بر اساتیدی که خود تخصصی در رواشناسی شناختی ندارند، پژوهش با کیفیتی استاندارد اگر نه محال بسیار دشوار و دور از ذهن است.

به هر حال دانشگاه هایی اقدام به پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد علوم شناختی کرده اند و حتما دانشگاه های بیشتری به این جریان خواهند پیوست. ولی بدون تفکر میان رشته ای و ابزار لازم، راه اندازی رشته های جدید، درگیر شدن در فرآیندهای بروکراتیک و اتلاف وقت و انگیزه استاد و دانشجو است. در مورد دانشگاه هایی که امکانات لازم برای این کار را ندارند سر و سامان دادن به ژورنال کلاب هایی منظم و با کیفیت، برگزاری کارگاه هایی حول موضوعات و روش های جدید، دعوت از اساتید و دانشجویان رشته های مرتبط، همگی با هدف ارتقای کیفیت دوره های موجود از شروع دوره هایی جدید و بی کیفیت ارزشمندتر است.

---

عنوان مطلب مصرع شعری است از هوشنگ ابتهاج

---

 دوره های کارشناسی ارشد علوم شناختی در پژوهشکده علوم شناختی

نشست علمی

The analysis of neural variability in premotor, motor and posterior parietal cortex at during motor intention

دکتر سهراب صابری مقدم (مدیر بخش پژوهش دانشگاه لوزان سوئیس)

پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۲ ساعت ۱۳

پژوهشکده علوم شناختی

ورود برای علاقه مندان آزاد و رایگان است