یان استفن؛ استاد دانشگاه بریستول، روانشناس دادگاه های انگلیس و متخصص قاتلان زنجیره ای

نمی توان روش قاتل نروژی را جزو آن گروه از قاتلانی خشمگین دسته بندی کرد که ناگهان عده ای بی گناه را به گلوله می بندند. به نظر می رسد حملات کار فردی بوده که خشمی کنترل شده از جامعه داشته و برای مدت ها با خونسردی به طرح ریزی حملات ادامه می داده است. هر کس که او را می شناخته می گوید فردی به شدت منظم بوده و خشمی آرام و طولانی داشته که بالاخره به «حمله انتقامی» علیه دنیا تبدیل شده است. در دیگر قتل های این شکلی، فرد ناگهان به نقطه فروپاشی می رسد و عصبانیتش جلوی تفکر را می گیرد. آنها بعد از قتل عام خودشان را می کشند. اما او این طور نیست، آرام، خودمدار، خودشیفته و منظم است. او را می توان «پسر مامان» به حساب آورد؛ کسی که احتمالا نمی توانسته با جنس مخالف رابطه درستی برقرار کند و خود را از باقی دنیا جدا افتاده می دیده. من قول می دهم او حتی نمی تواند با افراد کار گروهی انجام بدهد، مگر اینکه رهبرشان باشد.»

نوشته به مناسبت قتل عام نروژ در شهروند امروز ۸ مرداد ۱۳۹۰ چاپ شده