کلاب های ژورنال گونه
محل روتین کسب علم در دانشگاه کلاس درس است متشکل از یک فروند استاد، یک میز برای استاد(که جا استادی یا استاددونی هم گفته می شود) و تعدادی دانشجو در حال اس ام بازی که همه حول محور کتاب درسی (textbook) دور هم جمع شده اند. دورِهمی علمی تر اما ژورنال کلاب است که در بلاد ما نشست علمی (جلسه علمی، سخنرانی هفتگی و غیره) هم می گویند.
ژورنال کلاب ها جلساتی است منظم با برنامه ای که دسته کم برای یک ترم تحصیلی در روز و ساعت مشخص برگزار می شود. سخنران ممکن است دانشجوی تحصیلات تکمیلی یا استاد باشد از دانشگاه میزبان جلسه یا مهمان مدعو از جایی دیگر. معمولا در این جور جلسات مقاله(paper) یا مقالاتی که از پیش مشخص شده به بحث گذاشته می شود. اگر روال کار ایده آل باشد (که همیشه نیست) پا را از حفظ خواندن مقاله فراتر می گذارند و به ارزیابی انتقادی محتوای مقاله، طراحی پژوهش و روش های آماری و اعتبار نتیجه گیری های نویسنده می پردازند. گام بعدی ممکن است تلویحات کاربردی مقاله مورد نظر یا ایده هایی برای پژوهش بیشتر باشد.
ژورنال کلاب گرچه بیشتر برای دانشجویان دوره های ارشد و دکتری و پست دکتری است و ممکن است زیادی در بحر مکاشفت قضیه ای ریز شوند، از حیث تنوع سخنران و موضوع و گاهی بحث های داغ بعد از جلسه جای جالبی است. گاهی که بسته به وزن سخنران ممکن است در بین حاضران چند نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها هم باشند از کلاس تک استاد کاملا فاصله می گیرد و کامنت های اساتید و احیانا مخالفتشان با همدیگر می تواند جلسه را تا سر حدات مناظره های کاندیداهای ریاست جمهوری جذاب کند. البته باید در کنترل دما احتیاط کرد که دیده ام حرارت زیاد کار را از مناظره علمی به طرف جفتک و حملات و ضد حملات نه چندان علمی می کشد.
سنت جلسات این چنینی طولانی است و در ایران هم جاهایی ید طولا ولی نه خیلی دراز در برگزاری چنین مهمانی هایی دارند. دانشگاه تبریز، پژوهشگاه دانش های بنیادی، پژوهشکده علوم شناختی، انستیتو روانپزشکی تهران، مرکز ملی مطالعات اعتیاد و بیمارستان فیروزگر از جمله مکان هایی است که میزبان چنین جلساتی بوده و هستند. بعضی سنت هایشان را حفظ کرده اند و برای چندسال در یک روز و ساعت مشخص ژورنال کلاب هایشان همیشه برپا بوده. گرچه همگی در کار اطلاع رسانی اینترنتی و گسترده کارشان اصراری نداشته اند.
راه اندازی چنین جلساتی دنگ و فنگ چندانی ندارد و جز مواردی که با چایی و شیرینی عمله خفه کن (معمولا بیسکویت یا شیرینی دانمارکی) از مهمانان پذیرایی می کنند هزینه ای ندارد. گرچه گاهی عدم تسلط سخنران به موضوع، حضور تنها دو سه نفر به خاطر زمان نامناسب، انتخاب پیپر مزخرف یا حرف های چهل من یک غاز در ژورنالی با عنوانی جذاب ولی بی محتوا مجموعا یکی دو ساعت اتلاف وقت بیشتر نیست،در کل ژورنال کلاب جای خوبی است برای یادگیری.
---
How to prepare an outstanding journal club presentation